De Simon Keizer die je vandaag ziet is niet meer dezelfde Simon die je enkele jaren geleden zou ontmoeten. Hij is heel erg veranderd en is nu bewuster, rustiger en minder geleefd.
“‘Nu staat alles in het teken van mijn gezin. Daaromheen kijk ik wat past. Dat voelt veel logischer bij mijn leven als vader van twee kinderen”, zegt hij in Libelle.
Simon heeft nu ook een eigen boek uit ‘Wat Moed Dat Moet’. Daarin vertelt hij over hoe hij jarenlang weinig emoties voelde en dat dat allemaal te maken had met gebeurtenissen uit het verleden.
“Ik merkte dat er iets niet klopte toen ik voor het eerst vader werd. Kiki was twee toen ik mijn vrouw gelukzalig met haar zag stoeien op de grond, dat was pure vreugde. Een gevoel dat ik zelf eigenlijk niet kende. Ik dacht: als je al niets voelt bij je eigen kind, hoe beschadigd ben je dan?”
Toen hij ook in het dagelijkse leven begon te merken dat hij altijd de controle wilde hebben en zich kon druk maken om het minste, voelde hij dat er iets niet klopte.
“Het klopte niet dat ik totaal niet bij mijn gevoel kon. Al sinds mijn kindertijd. Mensen die gevoelens afvlakken, zitten vaak enorm in hun hoofd. Dat was bij mij ook zo. Ik ben een denker, een piekeraar. Dat zag ik altijd als een kwaliteit, en dat ís het ergens ook.”

