Loes Haverkort en haar man Floris hebben niet meteen de tijd genomen als koppel om elkaar beter te leren kennen. Ze waren al jaren vrienden en van zodra ze hun gevoelens naar elkaar hadden uitgesproken, waren ze al heel snel verloofd en zwanger.
“Inmiddels zijn we dertien jaar getrouwd, en als ik ergens trots op ben, is het waar we nu staan. Zeker in de afgelopen jaren, waarin de midlifecrisis op de deur klopte, hebben we langs het randje van de afgrond gelopen. Een periode lang was ik voortdurend boos. Vooral op mezelf, maar ik reageerde het af op de mensen om mij heen, vooral op Floris”, zegt ze in Jan.
Uiteindelijk drukte Floris zijn vrouw met haar neus op de feiten en waarschuwde hij haar dat het zo niet langer verder kon gaan. Als het zo zou blijven verder doen, dan was ze hem kwijt geweest.
“Die boodschap was pijnlijk en zwaar, maar wel precies wat ik nodig had. Omdat ik daardoor besloot het beest in de bek te kijken in plaats van ervoor weg te vluchten. In de afgelopen jaren zijn Floris en ik individueel en samen in therapie gegaan, en daardoor hebben we onze weg naar elkaar teruggevonden.”

