Tranen zijn bij Ruud de Wild nooit ver weg. Zo heeft hij heel recent nog gehuild. Waarom? Dat vertelt hij in Libelle.
“Laatst bij de documentaire over Avicii. Het raakte me dat hij zo veel haviken om zich heen had en dat niemand zag hoe slecht het met hem ging.”
Avicii zal herinnerd worden als een goeie artiest, iemand die goeie muziek maakt. Maar hoe wil Ruud worden herinnerd?
“Vind maar van me wat je vindt, als de mensen van wie ik hou maar weten hoe ik echt was.”
